Daniel Ruanova

 

 

Beschrijving

Daniel Ruanova – Translocating Borders


Fotografie: Anderson Araujo

De Mexicaanse kunstenaar Daniel Ruanova (1976) komt uit een andere wereld en een andere cultuur, een wereld met urgentie en waar overleven tijd vergt. Niet alleen vanwege de drugsoorlogen, politieke instabiliteit en armoede, is de dood vast onderdeel van de cultuur. Zoals Ruanova zelf vertelde: ‘als je de dood niet omarmt wordt je erdoor achtervolgd’. Dood en leven zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en zijn onderdeel van de natuur. Als een coyote op de ranch van zijn opa een kalf te grazen nam en opat, werd deze plek in de woestenij het jaar daarop gemarkeerd doordat er bloemen groeiden.

De natuur is tevens de inspiratiebron voor de beschermingsconstructies die Ruanova maakt. De van systeemwandprofielen gemaakte structuren worden volgens de mathematische logica van de natuur vervaardigd. Wij produceren deze U-profielen nu zelf, want de profielen die in Europa worden gebruikt bleken niet geschikt te zijn. De wijze waarop deze structuur organisch wordt opgebouwd is die van hoe een cactus groeit en de ruimte inneemt. Ruanova heeft een ongelooflijke kennis opgebouwd en gevoel ontwikkeld voor de mogelijkheden die er zijn om met de stalen bouwmaterialen een structuur organisch in de ruimte te laten groeien. De structuur beschermt het wezen, maar is tegelijkertijd ook priemend en afschrikwekkend.

Volgens Ruanova verandert kunst de wereld en kan hij als kunstenaar dus de wereld veranderen: zijn bestaan als kunstenaar is urgent. Hij is zoals de cactus in de woestijn onderdeel van Mexico – kind van zijn land – en in alles ademt en communiceert hij de zorg liefde hoop en het rotsvaste vertrouwen in zijn herkomst en de toekomst.

Momenteel is hij woonachtig in Tijuana, een stad op de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten. Geweld en sociale spanningen zijn hier aan de orde van de dag. De afgelopen jaren richt Ruanova zich met zijn project ‘New World Border’ op het creëren van een groter bewustzijn bij grensculturen.

De huidige anti-Mexicaanse politiek in de Verenigde Staten heeft volgens Ruanova ook een positief punt. Het leidt tot de versterking van de Mexicaanse cultuur en een groeiend zelfbewustzijn, waardoor ook weer nieuwe kansen worden gecreëerd. Omdat er wereldwijd spanningen langs grenzen zijn en het werk van Ruanova, door de beschouwende en doorwrochte aard ervan, de plaatselijke problematiek overstijgt, is zijn aanwezigheid bij ons in Eindhoven nog belangwekkender dan we dachten.

Naast dat zijn werk tot in de haarvaten voortkomt uit bewustzijn van de actualiteit en waar het in de wereld over gaat, blijkt Ruanova ook een anekdotische verteller en iemand die de wereld rondom hem heen nauwkeurig observeert. Hij is allesbehalve pessimistisch en definieert zichzelf als een ‘realist en humanist’, iemand die uit een relatief jonge cultuur komt, waarin de toekomst nog open ligt en waaraan hij als kunstenaar een actieve bijdrage kan leveren.