Vorig jaar beviel het ons eigenlijk heel goed om niet naar de Salone te gaan. Het scheelt veel tijd en werk. Van het eerste hebben we te weinig omdat we van het tweede te veel hebben, dus is het logischer niet dan wel te gaan. Dat komt ook omdat we steeds meer gasten en klanten ontvangen in ons eigen pand in Eindhoven.
Maar er is ook zoiets als traditie en samenwerking. Rossana Orlandi vond het vorig jaar van tevoren prima dat we er niet waren, maar gedurende het jaar werd steeds duidelijker dat het missen van de gezamenlijke Salone-ervaring toch zonde is. Dat is, zoals vaak geschreven, de kern van onze aanwezigheid tijdens de Salone: het is een sociaaleconomisch event waar we veel klanten en vrienden ontmoeten en de verkoop eigenlijk bijzaak is.
Zoals elk jaar zijn we aan het soebatten met Rossana over wat we wel en niet zullen laten zien, maar het beperkt zich tot wat nieuw is, dus valt er niet te veel te kiezen. Dit jaar presenteren we de Eindhoven-Dakar collectie, het ladekastenproject wat al eerder is opgestart en er zijn “omgevingsdienst” krukken en tafels gemaakt. We zijn als een dolle bezig de laatste objecten te maken. Deze zijn zoals altijd net op tijd klaar, zodat wij met gezonde stress in de aderen, vermoeid en licht nerveus over hoe het werk ontvangen zal worden, op de bovenste verdieping bij Rossana Orlandi zullen aantreden.
Om zoals altijd te presenteren, willen we ook weer accessoires verkopen. Zonder de dynamiek van kleine rommel zijn we een beetje bang dat het een slome, serieuze ervaring wordt. Maar we hebben dit jaar eigenlijk niet veel kleine spullen (de Eindhoven-Dakar accessoires zijn al zo’n beetje verkocht en komen pas later weer binnen). Om toch met iets nieuws te komen, gaan we oude wijn in nieuwe zakken verkopen. Speciaal voor de presentatie maken we een oude lade-verkoopbalie, die zelf ook te koop is waarin we allerlei kleine producten presenteren en verkopen.
De lade-objecten:
Nr. 1 – Lade Kast aan de muur (Gepresenteerd voor DDW 2025)
De Ladekast aan de muur is het kleinste object uit de de serie. Het is een compositie van lades niet gebruikt als lade en kan open en dicht maar is verder weinig functioneel. Meer een kunstwerk dan een kast.
Nr. 2 – Lade Kast (Gepresenteerd voor DDW 2025)
Een groot, stevig meubel met indeling zoals een klassiek cabinet (3 lades onder en 2 deuren boven). De kast is gemaakt van lades die oneigenlijk worden gebruikt, een lade kan een deur of een zijkant zijn maar in dit geval ook een lade. De structuur is van eikenhout en scharnieren en sluitingen van messing. Het geheel; cabinet, bruine lades, eiken en messing heeft een “oneigenlijk klassiek technisch karakter”.
Nr. 3 – Lade Dressoir
Van de serie lade-objecten is dit de meest voor de hand liggende, want eigenlijk is het een heel normaal dressoir met lades die ook als lade dienstdoen. Je zou ook kunnen zeggen dat juist daardoor de variëteit aan lades goed tot haar recht komt en het concept van hergebruik van afgedankte lades met deze eenvoudige invulling het meest gediend is. Het komt bij het oude lade-dressoir dus alleen aan op detaillering en compositie.
Nr. 4 – Lade Deur
Een deur-schuifwandkast van lades. Voor een opening in de wand geplaatst is het een object en onderdeel van de architectuur, maar ook een ladekast. Voor zover wij weten is zoiets niet eerder gemaakt, dus zit niemand er op te wachten. Maar wie weet heeft iemand een gat in de muur waar hij of zij geen raad mee weet, of vindt iemand de kast zo mooi dat er juist een gat voor wordt gemaakt of dat het zonder een doorgang te zijn ook prima is. Enfin, in een wereld waarin volgens velen alles al bedacht, gedaan en gemaakt is, zijn wij gewoon lekker bezig.
Nr. 5 – Lade Balie
De balie is een voorbeeld van het vermogen in het bedrijf om te puzzelen met bestaande ramen, deuren en lades. Het puzzelen begint met het idee en vervolgens het ontwerp op papier. Het ontwerpen bestaat uit het opstellen van regels en daarna, waar nodig, op een mooie manier valsspelen. Het mooie zit hem in maataanpassingen door lades of bakken technisch zorgvuldig aan te passen en hoe de boel aan elkaar wordt gemaakt. Het vergt van iedereen maximale concentratie gedurende het hele proces, omdat de puzzelstukken bestaande elementen zijn en slechts waar nodig worden bedacht of ingepast. Een foutje bij het inventariseren of meten kan de boel volledig op zijn kop zetten.
This post is also available in:
« Terug naar blogberichten