Communiceren is altijd lastig; de helft van de tijd blijkt achteraf dat als je één op één een gesprek hebt gehad er twee waarheden zijn. Laat staan als je probeert een grote groep te bereiken.
Ik stond bij ons in de lift naar twee posters te kijken van de Dutch Design Week; een met de aankondiging van DDW en de ander met heel groot “Longest Table Dinner”. Op die van DDW staat “Designer Exhibition at Piet Hein Eek”. Dat is de DDW-poster en daar ontbreekt dus dat we naast de Designer Exhibition ook de hele showroom op zijn kop gooien om nieuwe ontwerpen te laten zien. Sowieso veranderen we zoals elk jaar alles zodat het een feest is ons te bezoeken. Overigens hebben de meeste studio’s ook fantastische presentaties en komen er heel veel vrienden van de winkel en galerie presenteren. Ons eigen team zorgt voor u in het Green Restaurant, Merlijn Amaro neemt net als voorgaande jaren het Grand Café onder zijn hoede en Min en Giulio ontfermen zich over DAKBAR. Zo’n DDW lijkt best vanzelfsprekend maar de energie die samenkomt is bijna niet te bevatten.
Dan de tweede poster; voor ons staat het Langste Tafel Diner al vanaf de allereerste keer dat we het met Sergio Herman organiseerde garant voor een onvergelijkbare, onvergetelijke en fantastische avond. Ik realiseer me echter nu dat voor mensen die er niet bij zijn geweest het begrip “Longest Table Dinner” helemaal geen betekenis heeft. De poster communiceert dus wel met de mensen die het al weten en begrijpen, maar niet met diegene die het nog niet weten en die wil je eigenlijk verleiden om een geweldige openingsavond van DDW mee te maken. Er zijn geen 3 maar 4 gangen en er is livemuziek uit de tijd dat muziek nog voor dit soort gelegenheden werd geschreven en opgevoerd. Alleen is het bij ons op en over de tafel. Daarna hebben we de DJ (Rick Vintges) die er ooit bij toeval improviserend op zijn telefoon voor zorgde dat het feestend op de tafel eindigde.
Enfin; we hebben nog kaarten voor het Langste Tafel Diner!
This post is also available in:
« Terug naar blogberichten